Wij

Carola

Zolang ik mij kan herinneren, waren er thuis huisdieren. Toen ik acht was, kwam onze eerste hond, een Teckel. Ik liet alle honden in de buurt uit, verzorgde hen en leerde hen kunstjes. In 1988, nadat ik met mijn zelfgefokte Mechelse Herder geslaagd was voor Gedrag en Gehoorzaamheid 1, 2 en 3, behaalde ik de diploma’s Kynologisch Instructeur en Algemene Kynologische Kennis, en volgde ik een uitgebreide workshop Exterieur en Bewegingsleer. Ik liep G&G wedstrijden en mocht er enkele keuren. Ik showde onze Mechelse Herders en Portugese Middenslag Ruwhaar Podengo’s en honden van vrienden. In 1997 liet ik mijn kennel registreren bij de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied. Ik verdiepte mij in Belgische Herders en Portugese Podengo’s en jaren later fokten wij ons eerste nest.

Door de jaren heen maakte ik kennis met vele takken van hondensport en leermethoden. In een aantal bekwaamde ik me, onder andere in de methodes van de Nederlandse Vereniging voor HondenOpvoeding en –Opleiders (O&O), Martin Gaus, Black Box, Hogeschool Van Hall Gedragstherapie en Jan Fennell Amichien Bonding. Intussen stapte ik over van het Internationale Prüfungs Ordnung programma (IPO) naar het Internationale Rettungshunden Ordnung programma (IRO). In het najaar van 1996 maakte een vrachtwagen een eind aan mijn actieve trainerschap, maar ik vermaak me ook als recreant in Behendigheid en Doggydance. Ik geniet ervan te zien hoe de honden genieten op de Renbaan en Coursing.

Erwin

Ook ik kreeg mijn liefde voor huisdieren van huis uit mee. Mijn vader en ik waren twee handen op een buik om dieren in nood op te vangen, van huismus tot zwerfkat. Door mijn relatie met Carola raakte ik alleen maar erger besmet met het virus. Ik trainde met haar mee in Gedrag en Gehoorzaamheid en het Internationale Rettungshunden Ordnung programma (IRO). Ik maak graag foto’s op shows en bracht een aantal van onze Mechelse Herders en Portugese Podengo’s uit. Door een verkeersongeluk in het voorjaar van 1996 – later dat jaar was ook Carola aan de beurt – kan ik niet meer actief trainen. Ik vermaak me nog wel als recreant in Behendigheid en Doggydance. Mijn passie ligt in de Renbaan en het Coursen.

Wij zien onszelf vooral als liefhebbers i.p.v. fokkers. Fokken doen wij slechts af en toe; beperkten wij ons niet, dan hadden wij snel een groter huis nodig! Wij voelen ons verantwoordelijk voor het geluk en welzijn van onze dieren en voor de dieren die wij op de Aarde lieten zetten. Zij gaan niet zomaar naar een nieuwe familie en deze staan wij ook in de toekomst met raad en daad bij.

Chica (gecertificeerd). Gulzar (wacht op test), Fillin (gecertificeerd) en Brisa (gecertificeerd).

Honden

Onze honden houden van actie, maar ook van op de bank liggen, liefst op schoot. Wij gaan er regelmatig met hen op uit, naar de renbaan, coursings, behendigheid en doggydance en tussendoor speuren wij. Omdat wij dan hier, dan daar zijn voor een training, zijn onze honden nergens in gespecialiseerd – dat kan ook niet met ons recreantenniveau – maar veelzijdig zijn ze wel! 
Daarnaast zijn de meeste van onze honden gecertificeerd voor Animal Assisted Interventions bij Dogs Make a Difference.

Onze honden maken deel uit van ons leven, zolang als zij dat kunnen. Vorige honden zoals onze Teckel en Mechelse Herders werden allen zo’n zeventien jaar oud voor wij afscheid moesten nemen. Helaas merkten we dat de Podengo’s en Windsprites slechts zo’n veertien jaar oud worden. Zij leefden lang samen met onze andere honden en katten, konijnen, kippen, cavia’s en tamme parkieten. Het was geweldig mee te maken hoe dat allemaal vreedzaam samenging! Helaas werd er geregeld ingebroken, waardoor we nu alleen nog honden hebben.

Pff! Iemand dacht dat dit fotoshop werk was. NIET DUS! Het lukt Salsa net om ermee te lopen.